ارتباطات و محیط زیست

قرار نبود که من به عنوان سرپرست یا مجری برنامه در خدمت دوستان باشم، از دید حرفه ای صفر تا صد اجرای یک برنامه به عهده ایده پردزا است یا بعد از طرح ایده، در کاگروهی که شکل می گیرد از ابتدا تقسیم وظایف انجام می شود و افراد از مسئولیت های خود آگاه هستند و می دانند که چه باید انجام دهند. در این برنامه لحظه آخر برای آقای جباری و آقای اجتماعی کاری پیش آمد و نتوانستند در برنامه حضور داشته باشند. 

قبل از ساعت 10 در محوطه ایستگاه چیتگر حاضر بودم، دوستان یکی پس از دیگری در محل حاضر شدند و آقای عادل زاده هم که گویا با آقای جباری هماهنگ کرده بودند در مدت زمانی که منتظر رسیدن دوستان بودیم برگه پرسشنامه خود را توزیع کردند. 

قبل از شروع برنامه به نکاتی اشاره شد و ساعت 12 به عنوان ساعت پایان برنامه پاکسازی تعیین شد.

ساعت 10:30 در پایانه ایستگاه از مسئول خط پیگیر اتوبوس برای رساندن دوستان به پارک چیتگر شدم که گفتند اتوبوس ها تو خط هستند و بقیه راننده ها حضور ندارند!

پیاده به سمت پارک چیتگر حرکت کردیم، در مسیر پیست دوچرخه سواری قبل از رسیدن به پارک دوستان تمایل به پاکسازی داشتند، با نظر جمع پاکسازی از همانجا شروع شد و تا داخل پارک چیتگر که رسیدیم به اندازه یک مخزن پر زباله شهرداری آشغال جمع شد. 

سپس مسیر را در میان درختان ادامه دادیم تا روبروی محل کرایه دوچرخه... 

قابل ذکر است تفکیک حداقلی پسماند نیز صورت گرفت، تقریبا 3 کیلو در پلاستیکی بطری جمع شد، آقا نیشابوری و دوستان مقدار زیادی فیلتر سیگار جمع آوری کردند و... 

در حین پاکسازی با چند نفر از دوستان در رابطه با  گردهمایی و پاکسازی امروز و نقش فضای مجازی در حفاظت از محیط زیست مصاحبه کردم. 

برنامه پاکسازی ساعت 11:45 دقیقه تمام شد و کم کم گفتگو های محیط زیستی در میان حاضرین شروع شد. 

در میان  حاضران برخی اولین بار بود که در مشارکت اجتماعی (در فضای حقیقی) شرکت می کردند، همینطور مدیر کانال ها و گروه های محیط زیستی نیز آمده بودند. 

گفتگو ها با موضوع کنشگری در فضای مجازی و فضای حقیقی، معرفی سمن ها توسط اعضای آن ها و در کل دیدگاه دوستان مثبت و قابل تامل بود. 

شوربختانه هوا گرم بود، زمستان از نیمه گذشته و برف بسیار بسیار ناچیزی در تهران باریده، البته پاییز هم باران چندانی ندیدیم. 

گرمای هوا به حدی است که گیاهان کوچک کف پارک و علف ها کاملا رشد کرده بودند.

برنامه با نیم ساعت وقت اضافه ساعت 13:30 به پایان رسید. 

حمایت و حفاظت از محیط زیست و طبیعت زحمت بسیار دارد. باید تلاش کنیم که با قبول مسئولیت ها و پذیرفتن هزینه و زحمات پیش رو، کنگشر حقیقی محیط زیست باشیم. 

#احسان_میرزائی

جمعه - ۲۳ - بهمن - ۱۳۹۴ 

ساعت ۱۷:۰۰

اخلاق انتشار محتوا در شبکه های اجتماعی

یک اینفوگرافی با عنوانی که بالا خواندید از مرکز ماهر (certcc.ir)  دیدم و پس از مطالعه به قلم خودم و با اعمال تغییراتی محتوای آن را بازنویسی کردم و در اختیار شما قرار می‌دهم؛ امیدوارم مفید باشد و در انتشار آن کوشا باشید. به نقل از پایگاه خبری گلون golvani.ir  - احسان میرزائی: پیامی که در فضای مجازی منتشر می‌کنیم، همانند تیری است که از چله‌ی کمان رها شده است، اگر تیر رها شده را توانستیم به چله کمان بازگردانیم، پیام منتشر شده را هم می‌توانیم بازگردانیم. بهتر است در تولید محتوا و انتشار پیام دقت را فدای سرعت نکنیم؛ باید پس از تکمیل پیام آن را چند دفعه بخوانیم و از جنبه‌های مختلف در ذهن خود تحلیل‌اش کنیم و حتی برای افراد مطمئن و کاربلد بفرستیم تا بخوانند، گاهی محتوای تولیدی نیاز به ویرایش ادبی دارد.

اخلاق انتشار محتوا در شبکه های اجتماعی

۱. در انتشار محتوا بی‌دقتی نکنیم و بی توجه نباشیم: یعنی دقیقا بدانیم که محتوا و مضمون مطالبی که منتشر می‌کنیم چیست و آثار و تبعات آن چگونه است. نباید بدون تفکر هر حرف و پیامی را باور کنیم و باید تفکر انتقادی و دیرباوری را در خود پرورش دهیم. هر مطلب یا پیامی که به دست ما می‌رسد را ابتدا صحت سنجی کنیم یا منتظر باشیم که منابع موثق آن را تایید کنند. در صورتی که صحت و سقم پیام (با رعایت اصول صحت سنجی) برای ما قطعی شد و اگر پیام را برای مخاطبان خود مناسب دانستیم، آن پیام را به اشتراک بگذاریم. نمونه بی دقتی و بی توجهی در انتشار پیام: دست به دست شدن شایعه درگذشت احسان علیخانی و رسیدن آن به تیم اعزامی شبکه ورزش به المپیک ریو۲۰۱۶ و انتشار آن توسط مجری مربوطه در برنامه زنده‌ی تلویزیونی است که آثار و تبعات بدی در پی داشت و باعث شد مادر احسان علیخانی در بیمارستان بستری شود.

 ۲. در بیان مطالب راست‌گو و شفاف باشیم: کلا راست‌گویی در زندگی باعث کاهش فساد می‌شود. راست‌گویی و شفافیت در بیان مطالب و اشتراک محتوا در شبکه‌های ارتباطی و اجتماعی (فضای مجازی) نیز منجر به افزایش اعتماد عمومی به شما می‌شود. پس باید از انتشار محتوای دروغ و شایعه بپرهیزیم، حتی گاهی منابع موثق هم دچار اشتباه می‌شوند که انتشار محتوا به نقل از منبع خبر به شما کمک می‌کند تا در چرخه انتشار پیام کذب آسیب کمتری ببینید. انتشار مطلب و پیام بدون ذکر نام و لینک دادن به منبع و پدید آورنده آن غیر اخلاقی است. برای نمونه همین یادداشت است که ابتدای آن نام منبع: مرکز ماهر را نوشتم و لینک آن را برای صحت سنجی شما آوردم و در ادامه گفتم که با توجه به تخصص خودم تغییراتی در مطلب دادم، اما ایده را از محتوای تولیدی مرکز ماهر است.

 ۳. مسئولیت پذیر و امانت دار باشیم: اطلاعات شخصی، عکس، ویدئو،پیام‌ها و محتوای تولیدی دوستان و آشنایان خود، خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های خبری، وبلاگ اشخاص و پرتال سازمان‌ها را بی محابا و بدون ذکر منبع در فضای مجازی منتشر نکنیم. ما در قبال دوستان خود مسئولیم و وظیفه داریم اسرار زندگی و فعالیت‌های وی را حفظ کنیم. فضای مجازی حد و مرزها را درنوردیده است و ما در محاصره غریبه ها قرار داریم! اگر امانت دار نباشیم ممکن است غریبه‌ها از اطلاعات هرچند جزئی و کوچک دوستان ما سوء استفاده کنند. در مورد بازنشر محتوای تولیدی خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های خبری، وبلاگ اشخاص و پرتال سازمان‌ها هم باید اصل امانت داری را رعایت کنیم و با لینک فعال ارجاع به منبع پیام داشته باشیم.

 ۴. بی طرفی و عدالت داشته باشیم: فضای مجازی سرشار از بحث، جدل، کشمکش، کل‌کل، تخریب و جریان‌هایی در حوزه های مختلف سیاسی، اجتماعی، ورزشی و... است. تند روی، حمایت کورکورانه، تعصب مغرضانه و تهمت از آفات فضای آزاد شبکه‌های اجتماعی و ارتباطی است و باعث می‌شوند گفت‌وگو از مسیر صلح و سازش خارج و به مقصد فرسایش و تخریب هدایت شود. در بحث های مجازی دیدگاه خود را با این واژه جادویی "به نظر من" شروع کنیم تا مخاطب ما بداند که قصد تحمیل و تعمیم دیدگاه خود را نداریم. به دنبال تغییر دیگران نباشیم و به عقاید طرف مقابل احترام بگذاریم و اعتدال پیشه کنیم؛ به‌طور آگاهانه در بحث‌ها شرکت کنیم و ناخواسته بازیچه دست جریان‌سازها نشویم و سیاهی لشکر آن‌ها نباشیم. فراموش نکنیم که ما نه ناجی بشریت هستیم و نه سوپرمن که بخواهیم جامعه را با چند کلام حرف تغییر دهیم، پس به خود آییم و تغییر را از خودمان شروع کنیم.

 ۵. به دیگران احترام بگذاریم: حتی اگر آن دیگران مخالفان ما و مثلا تخریب‌گران محیط‌زیست، شکارچی‌ها و یا قاتل ستایش باشند؛ یعنی هر عملی که از فردی سر می‌زند موستوجب نگاه مغرضانه، خشونت‌بار، فحاشی و قضاوت ما نیست! اصل بنیادی حقوق بشر برای تمام انسان‌ها صادق است و هر کشوری قوانین خاص خود برای تنبیه و جریمه متخلفان را دارد، حتی اگر فردی جانی و متجاوز به حقوق دیگران باشد، باز حق دارد طبق قانون در دادگاه تفهیم اتهام و سپس محاکمه شود؛ مانند نوجوانی که در مرکز خرید مونیخ آلمان باعث کشته شدن تعدادی از شهروندان شد (حالا این‌که آیا عدالت در دادگاه‌ها اجرا می‌شود یا نه، بحث ما نیست). همینطور ناسزا گویی و تحقیر دیگران به خاطر رفتار یا عقایدشان باعث از دست رفتن مخاطبان یا دنبال کنندگان شما می‌شود. رعایت ادب و احترام در فضای مجازی به مراتب از رعایت ادب و احترام در فضای حقیقی واجب‌تر است، چون ما اصولا شناخت و درک درستی از شخصیت و شرایط روحی و روانی افراد نداریم و با چند پیام رد و بدل شده هم نمی‌توان شناخت درستی از فرد مقابل به دست آورد(فضای مجازی به دلیل محدودیت در نمایش زبان‌بدن و لحن کلام افراد سرشار از سوء تفاهم است)، لذا بهتر است همواره ادب و احترام را در ارتباطات مجازی خود مد نظر داشته باشیم و از قضاوت و حکم دادن در مسائل پرهیز کنیم. بازتاب رفتار زیبای ما باعث جذب مخاطبان و طرفداران بیشتر است.

احسان میرزائی    (استفاده از این پست با ذکر پدید آورنده+لینک فعال مانعی ندارد)

چهارشنبه – ۲۰ – مرداد – ۱۳۹۵

ساعت: ۱۵:۰۰

فرهیختگان آنلاین: روزانه در معرض صدها پیام تبلیغاتی از طریق تلویزیون، رادیو، روزنامه، تلفن همراه، خیابان و... قرار می‌گیریم؛ اما آیا تمام این تبلیغات را می‌بینیم و به آن توجه می‌کنیم؟ پاسخ مشخص است: خیر.

 رئيس محيط زيست كنگان احمد آذريار در رابطه با پدیده مرگ صدها عروس دریایی در ساحل بنک، (بنک شهری است از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان در استان بوشهر) توضیحاتی ارائه کرد: ”...پیرو انتشار تصاویر توده های سبز رنگ و کف مانند در ساحل بنک شهر کنگان در فضای مجازی و اعلام نظرهای مختلف که اکثرا ناشی از تخلیه ضایعات فاز های گازی می‌دانستند، از دیروز عصر با مراجعات مکرر به ساحل کنگان و بنک و پرس و جو از ماهی‌گیرها و دوستانی که در حاشیه ساحل فعالیت دارند موضوع مورد بررسی قرار دادیم...‌”

احمد آذريارعلت این پدیده را کشند یا شکوفایی جلبکی در آب های ساحلی شهرستان کنگان عنوان کرد. به گفته‌ی ایشان: توده‌های جلبکی سبز رنگ در ساحل شهر کنگان پراکنده شده است، که در برخی از فرورفتگی‌ها و گودال‌های ساحلی توده‌ها رسوب کرده وبه  رنگ قرمز در آمده اند.

رئيس محيط زيست كنگان در رابطه با منشا این پدیده گفت: “شاید با توجه به این مطلب و رنگ سبز توده جلبکی کنار آب بتوان این فرضیه را مطرح کرد که شروع و منشا این پدیده در آب های ساحلی کنگان باشد.”

احمد آذریار تصریح کرد که غیر از عروس‌های دریایی، تلفات آبزیان دیگر مشاهده نشده است و به‌طور دقیق نمی‌توان گفت که پدیده و مرگ عروس های دریایی معلول شکوفایی جلبکی است و شاید این دو پدیده موازی هستند و علتی مشترک باعث شکل گیری آن شده است.

 پایابن پیام 

احسان میرزائی  

جمعه ۱۱تیر ۱۳۹۵

 خبر قبلی به صورت عکس‌خبر:

تاریخ انتشار: پنج‌شنبه ۱۰تیر ۱۳۹۵

برخی از کنشگران محیط‌‌زیست از آن طرف بام افتاده‌اند؛ یعنی آنقدر که به دنبال دادخواهی از مسائل مختلف جلوی پردیسان تجمع می‌کنند و در فضای مجازی مطلب می‌نویسند، دیگر چیزی به عنوان حقوق کودکان را نمی‌بینند و یا حتی به آن اعتقاد ندارند. البته این گلایه به آن معنا نیست که از فردا صرفاً به حقوق کودکان بپردازیم و از دیگر اصول غافل شویم، خیر. آگاه بودن به حقوق شهروندی، حقوق حیوانات، حقوق کودکان و دیگر موارد از اصلی‌ترین نیازهای یک کنشگر جامعه مدنی است. کنشگران باید بتواند در حوزه تخصصی خود از این اصول به‌جا و درست استفاده کرده و چهارچوب کارِ خود را چنان تنظیم کند که مو لای درزِ آن فعالیت نرود.

برای نمونه، یک کانون محیط‌زیستی در تهران کودکان را به جمع‌آوری فیلترسیگار در پارک لاله و بوستان‌ کودک ترغیب و تشویق کرده و گزارش تصویری آن را نیز در فضای مجازی منتشر کرده است. (البته بحث انتشار تصویر کودکان در رسانه ملی و فضای مجازی نیز یکی از موارد نقض حقوق کودکان است)

شما که این یادداشت را می‌خوانی، آیا به دختر یا پسر خردسال‌تان اجازه می‌دهید به فیلتر سیگاری که روی زمین افتاده و حاوی صدها نوع سم مضر است، دست بزند؟

کودکان از بدو تولد تا چندین سال بعد همواره نیازمند توجه ویژه، هدایت، حمایت و راهنمایی والدین خود هستند، به همین دلیل است که والدین وقتی مجبور می‌شوند کودک خود را در خانه تنها بگذارند، بارها به او تاکید می‌کنند که سمت وسایل تیز و برنده نروند و با اجاق گاز بازی نکنند. طبق تعریف سازمان‌ملل‌متحد افراد تا ۱۸ سالگی کودک محسوب می‌شوند، در این دوران نباید از کودک توقع داشت که رفتار و واکنش‌هایی مانند بزرگ‌سالان داشته باشند.

امروزه رسانه‌ها برای تأثیرگذاری قطعی بر ذهن مقاوم و غیر قابل نفوذ مخاطبان بزرگ‌سال، از تصویر کودکان بهره می‌برند. به کارت ویزیت یا تیزر تبلیغات برخی خیریه‌ها و همین‌طور به تبلیغات تجاری تلویزیون و به شیوه‌ی بهره‌گیری از کودکان توجه کنید.

این روش تبلیغی با بهره‌برداری منفعت‌طلبانه از معصومیت و ضعف کودک بی‌پناه قصد دارد مستقیم بر احساسات مخاطبان تأثیر بگذارد و جای تأسف دارد که چنین روشی امروز در بین سمن‌های محیط زیستی رواج پیدا کرده است. در حالی که “حفظ زمین برای آیندگان” اصلی‌ترین شعار کنشگران محیط‌زیست است، ایشان ناخواسته ادامه‌دهنده‌ی روشی غیر انسانی هستند و برای رسیدن به هدف خود (حفظ زمین برای آیندگان) حقوق اولیه‌ی کودکان (آیندگان) را زیر پا می‌گذارند. شوربختانه این کج‌روی یا برداشت اشتباه امروز وجود دارد و کنشگران محیط‌زیست و پدران و مادران به آن آگاه نیستند!

اما مسئله جایی بغرنج‌تر می‌شود که اگر تا دیروز برای حل هر مسئله‌ای در جامعه نسخه ”فرهنگ‌سازی” (روشی منسوخ شده در غرب و غیر حقیقی در ایران) تجویز می‌شد، امروز مُد شده که هر مسئله‌ای را به ”آموزش کودکان” ربط می‌دهند. البته تشخیص تا حد زیادی درست است، اما روش درمانی مانند همیشه ”خوددرمانی” است. خوددرمانی در نهایت منجر به حادتر شدن مسئله می‌شود. دور از جان‌تان، همه کارشناس هستیم و اصولاً به مشاوره گرفتن از اهل فن اعتقادی نداریم. نگارنده امیدوار است در درجه اول پدر و مادرها و سپس کنشگران محیط‌زیست و مسئولان حداقل یک‌بار پیمان جهانی حقوق کودکان را مطالعه کنند. سخت است که تعصبات را کنار بگذاریم و کار را به  کارشناسان و متخصصان بسپاریم؛ اما این بهترین و تنهاترین راه برای ارائه‌ی آموزش‌های استاندارد است. ما موظف هستیم که به کرامت و شخصیت کودکان احترام بگذاریم و برای پایداری و استمرار صلح، امنیت، آرامش و سلامت کودکان که تصمیم گیران آینده‌ی جامعه هستند تلاش کنیم.

پایان پیام

منبع پایگاه خبری گلونی: www.golvani.ir

اگر موتور دوم که حمایت مسئولین و افراد تاثیرگذار است روشن باشد، با قدرت و سرعت بیشتری می‌توانیم به مقصد برسیم.

پایگاه خبری گُلوَنی، احسان میرزایی: سال ۹۴ را به نوعی می‌توان سال پویش‌های محیط‌ زیستی نامید، سالی که انواع پویش، کمپین یا کارزارها روی کار آمد؛ برخی با وجود مسائل زیاد موفق بودند و برخی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و از گردونه خارج شدند. دراین بین پویش‌هایی هم درمناسبت‌های مذهبی مانند محرم، اربعین و نیمه شعبان شکل گرفت. تقریبا می‌توان گفت وجهه مشترک در صورت مسئله این پویش‌ها، ظروف یک‌بار‌مصرفی است که به شدت برای سلامتی و محیط‌ زیست ضرر دارند.

افزایش ناگهانی استفاده از ظروف یک‌بارمصرف طی سال‌های گذشته زنگ خطری است که مردم و مسئولین توجه کافی به آن ندارند؛ همین بی‌اعتنایی باعث شد تا کنشگران و دغدغه‌مندان محیط‌ زیست از مناسبت‌های مذهبی برای ترویج فرهنگ محیط‌ زیستی و اطلاع‌رسانی در رابطه با خطرات پلاستیک استفاده کنند. این پویش‌ها عمدتا به صورت مشارکت داوطلبانه (کم‌هزینه، فیزیکی و تاثیرگذار) در قالب پاکسازی در ملاء عام برگزار شده‌اند.

پویش‌های مناسبتی از این لحاظ حائز اهمیت‌اند که حضور در مراسم‌های آیینی و مذهبی، خود نوعی مشارکت اجتماعی محسوب می‌شود و در این زمان هم‌دلی و هم‌زبانی بین مردم بیشتر است؛ همچنین افراد به دور از مسائل روزمره زندگی خود در مراسم شرکت می‌کنند. جمعیت قابل توجهی از مخاطبان در گوشه و کنار شهر‌ها و روستاها گردِ هم جمع می‌شوند و کنشگران راحت‌تر می‌توانند توجه‌ایشان را به مسائل محیط‌ زیستی جلب کنند. مخاطبان پویش‌ها شامل مردم و مسئولین، مدیران هیئت‌ها و مساجد، بانیان خیر و افراد تاثیرگذاری هستند که در جوامع محلی حرفشان خریدار دارد.

در هر صورت پویش‌های مناسبتی به شیوه‌های مختلفی در سراسر کشور برگزار شدند؛ اما حالا که به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رویم، آیا مردم، مدیران هیئت‌ها و بانیان خیر آن هشدار‌ها و گوشزدها را به خاطر دارند؟ آیا حاضر هستند سفره‌های افطار ماه مبارک را بدون استفاده از ظروف یک‌بارمصرف، پهن کنند؟

قطعا پاسخ ما با توجه به توانایی کنشگران در آموزش و انتقال پیام شان در مدت برگزاری پویش، نسبی است. اما با توجه به ویژگی‌هایی که یک‌بار‌مصرف‌ها برای میزبانان و بانیان خیر دارد، برای ماه رمضان امسال هم استفاده گسترده از این ظروف سرطان‌زا چندان دور از ذهن نیست. بازهم میزبانانی خواهند بود که سفره‌هایی رنگین برای افطار پهن می‌کنند که سرتاسر آن پلاستیک است. حال تصور کنید فردی را که دست‌کم ۱۶ ساعت چیزی نخورده، او کنار سفره یک‌بارمصرف نشسته و افطار خود را با آب جوشی که در لیوان پلاستیکی ریخته‌اند باز می‌کند، با قاشق پلاستیکی در کاسه‌ی پلاستیکی آش می‌خورد و با قاشق چای‌خوری یک‌بار‌مصرف در لیوان شکر ریخته و هم می‌زند، نان را از داخل کیسه پلاستیکی خارج کرده، پنیری را که در ظرف پلاستیکی درست شده را با کارد پلاستیکی برش داده و روی نان گذاشته و خلاصه طی چند دقیقه معجونی سرطان‌زا را نوش جان می‌کند و البته میزبان خوشحال است و به خود می‌بالد که افطاری درخور توجهی داده است!

شکی نیست که فعالیت های فرهنگی پرهزینه و زمان‌بر است و تاثیرگذاری به منظور ایجاد تغییر در رفتار عموم مردم به راحتی صورت نمی‌گیرد؛ اما آیا قدرت، توان و استقامت کنشگران محیط‌ زیست آن قدری است که بگوییم فرضا تا سال ۱۴۰۰ بیش از نصف مردم از یک‌بار‌مصرف‌ها استفاده نمی‌کنند. شرایط فعلی جامعه، ساختار جامعه مدنی و همراهی مسئولین و افراد تاثیرگذار جامعه به شکلی است که اگر یک برنامه محیط‌‌ زیستی، مثلا در یک جمع ۵۰۰۰ نفری صرفا روی ۳ نفر تاثیر بگذارد، باید کلاه‌مان را به هوا پرت کنیم.

گاهی حتی یک تلنگر باعث ایجاد تحول در افراد می‌شود؛ می‌توان گفت زمینه برای کنار گذاشتن یک‌بار مصرف‌ها حداقل در مواقع غیر ضروری فراهم است، اما خلاء مشارکت جدی و همکاری مستمر مسئولین وچهره‌های تاثیرگذار جامعه به شدت حس می‌شود. پویش‌های مناسبتی همانند هواپیمایی که تک موتوره کار می‌کند از محرم به رمضان رسیده‌اند، هرچند هواپیمای ما به ایستگاهی دیگررسید، ولی سرعت آن کم و احتمال سرنگونی (فراموشی) آن بسیار بود؛ اما اگر موتور دوم که حمایت مسئولین و افراد تاثیرگذار است روشن باشد، با قدرت و سرعت بیشتری می‌توانیم به مقصد برسیم.

لذا از روحانیون انتظار داریم هر چه بیشتر و به طور صریح‌تر آنچه را که باعث به خطر افتادن سلامت اعضای جامعه و تخریب محیط‌ زیست و طبیعت می‌شود معرفی کرده و کنشگران محیط‌ زیست را در این راه یاری کنند. روحانیتی که در منبرش می‌تواند به اندازه هزار کمپین تاثیرگذاری بر روی مخاطب داشته باشد.

پایان پیام

منبع: golvani.ir

آموزش کشت سبزی در خانه

روزنامه همشهری- فاطمه محمدی: زندگی شهرنشینی و تراکم جمعیت در شهرهای پرجمعیت و به‌طور کلی زندگی آپارتمان‌نشینی عده‌ای از علاقه‌مندان به سبزیکاری را از این موهبت آرامش‌بخش محروم کرده است اما شاید شما ندانید که هر کس در هر شرایطی می‌تواند با امکانات بسیار کم برای ایجاد یک محیط دوست‌داشتنی و آرام‌بخش و البته تغذیه سالم، هر نوع سبزی‌ای را در آپارتمان خود پرورش بدهد.

اگر شما هم تمایل به انجام این کار دارید می‌توانید در این روزهای آخر سال مقدمات این کار را فراهم کنید و همین‌جا اطلاعات لازم را به‌دست بیاورید.

برای شروع کاربه این وسایل نیاز دارید:

بذر، خاک استاندارد، گلدان مناسب، دستکش، آبپاش کوچک، بیلچه و الک تنها ابزارهای کاشت سبزی در آپارتمان هستند. البته اینها ابزار استاندارد برای کار کردن هستند و می‌توان از وسایلی که در منزل در اختیار دارید نیز به جای آنها استفاده کنید، مثلا از قاشق به جای بیلچه. ولی بهتر این است که برای کار با خاک و گلدان ابزاری مخصوص و جداگانه تهیه کنید. نکته مهم این است که در انتخاب بذر مناسب و خاک استاندارد از راهنمایی فروشندگان محصولات کشاورزی استفاده کنید تا به مرور زمان قدرت تشخیص آنها را به‌دست آورید و در واقع خودتان باغبان خبره‌ای شوید.

عمق گلدان مهم‌تر از جنس آن است:

خوشبختانه بذر بیشتر سبزیحات در هر شرایطی پرورش می‌یابند. معمولا هم جنس گلدان برای رشد آنها تفاوت چندانی نمی‌کند. جعبه‌های چوبی، سطل‌های پلاستیکی، گلدان‌های بزرگ و کوچک، انواع ظروف مایع ظرفشویی و بطری‌های نوشابه خانواده برای این منظور مناسبند. موضوع مهم، عمق گلدان و دفعات آبیاری به موقع آنهاست. برای مثال حداقل عمق گلدان برای کاهو، تربچه و تمام سبزیجات ریشه‌ کوتاه ۱۰سانتی‌متر است. جعبه‌هایی با عمق ۱۵سانتی‌متر برای کشت انواع کلم قمری، هویج‌فرنگی و همچنین بذر سبزیجات به‌کار می‌رود. جعبه‌هایی با عمق ۲۵سانتی‌متر برای پرورش گیاهان خانواده کلم و کلم بروکسل و مشابه آن است. بذر هر نوع سبزی مانند تره، شاهی، شنبلیله، ریحان، جعفری، گوجه‌فرنگی، فلفل رنگی، حتی کدو و بادمجان را در هر زمان و هر فصلی می‌توان در آپارتمان چه در بسترهای خاکی و چه غیرخاکی کاشت.

در انتخاب بذرها دقت کنید:

اگر در بهترین خاک و زمین حاصلخیز بذر نامرغوب کاشته شود و همه‌ مراقبت‌های لازم نیز رعایت شود، نتیجه‌ای عاید نمی‌شود. به‌همین دلیل باید نهایت دقت در تهیه و انتخاب بذر مرغوب و اصلاح‌شده صورت بگیرد؛ به‌طوری که بذر انتخاب شده باید دارای مشخصات کامل جنس و رقم مورد نظر و عاری از آفات و بیماری‌ها و گرد و خاک و تخم علف هرز باشد.

با توجه به اینکه روی پاکت‌های بسته‌بندی شده‌ بذرها، مقدار مصرف در هر مترمربع و تاریخ انقضای مصرف آن نوشته شده، باید هنگام خرید و قبل از استفاده به این دو نکته دقت کنید.

چگونه از سلامت بذر مطمئن شویم؟

با تمام این احوال باز هم برای اطمینان بیشتر از سالم بودن بذر، ۲یا ۳عدد بذر خریداری شده را در دستمال کاغذی یا پارچه‌ آستری قرار داده و برای ۲یا ۳روز دستمال را با اسپری‌کردن آب مرطوب نگه دارید. اگر در این مدت بذرها جوانه زدند بنابراین بذر سالم است و اگر در مراحل بعدی کاشت، بذرهای خریداری شده سبز نشدند، اشتباهی در کار بوده است. بدیهی است بذرهایی که در دستمال سبز نشده، قابلیت کاشتن را ندارد و باید بذر مرغوبی جایگزین آن شود. درصورت سالم بودن بذر، آنها را یک تا چند روز با توجه به نوع بذر داخل آبی که هوای کافی وارد آن شود خیس کنید تا پوسته‌ آن کمی نرم شود. بذرهای خریداری شده را با توجه به بزرگی، کوچکی و نیز ضخامت پوست آن در آب قرار داده تا کمی پوست آن نرم شود؛ به‌عنوان مثال بذر شاهی و جعفری به‌مدت ۲ ساعت و باقلا و لوبیا به‌مدت۴ ساعت باید در آب برای آماده شدن جهت کاشت قرار گیرند.

کاشت سبزی در گلدان

هنگام کاشت بذر در گلدان یا فلاورباکس و یا یک جعبه‌ چوبی باید به نکاتی توجه کرد. برای این کار از گلدان‌هایی که به شکل مکعب مستطیل هستند و عمق کمتری دارند استفاده می‌شود چرا که برای کاشتن بذر در خانه بسیار مناسب‌تر و راحت‌تر هستند.

در این روش نیز ابتدا بذرها را روز قبل از کاشت در آب ولرم ریخته و بین ۸ ساعت تا ۳ روز مجاز هستید آنها را در آب نگه دارید تا متورم شوند. سپس خاک مناسبی را انتخاب و آن را الک کرده و به ارتفاع حداقل ۱۵ سانتی‌متر در یک گلدان که زهکش داشته باشد بریزید.

بذرها را از آب خارج کنید و به روی یک پارچه یا روزنامه قدیمی منتقل کنید تا نم آنها گرفته شود. سطح خاک را کوبیده و صاف کنید و بذرها را به‌صورت فاصله‌دار روی سطح خاک پاشیده و روی بذرها را با کمی خاک بپوشانید.

نکته قابل توجه این است که اگر سایز بذر۲ میلی‌متر باشد، حداکثر ۲ میلی‌متر باید روی آن با خاک پوشانده شود. در مرحله بعد، سطح مقطع گلدان را با یک برگ روزنامه بپوشانید تا بذرها دقیقا زیر روزنامه قرار بگیرند و با یک آبپاش کوچک به‌صورت روزانه ۲ تا ۴ بار روی روزنامه آب بریزید تا سطح آن کاملا خیس شود و گلدان را ۲ تا ۵ روز در گرم‌ترین جای ممکن قرار دهید.

میزان دمای سبزی چقدر باشد؟

می‌توان گلدان آماده شده را دور از نور و در جای تاریک نگه‌داشت تا سبزی‌ها ۲ تا ۳ میلی‌متر رشد کنند و روزنامه روی خاک آرام‌آرام بالا بیاید. ایده‌آل‌ترین درجه حرارت برای کاشت بذر سبزی، به‌طور کلی بین ۸ تا ۱۶ درجه سانتی‌گراد است.

زغال در گلدان؛ سد بیمار شدن سبزی خانگی

هر چه نور بیشتری به سبزی‌ها برسد بهتر است اما اگر چنین فضایی در آپارتمان وجود نداشت، می‌توان از لامپ‌های فلورسنت استفاده کرد. بعد از الک کردن خاک، مقداری زغال در خاک بریزید تا وجود کربن مانع از بیمار شدن گیاه بشود.

کودهای ارگانیک خانگی درست کنید

تفاله خشک‌شده چای، پودر استخوان و خاکستر چوب جزو کودهای ارگانیک محسوب می‌شوند. بعد از گذشت حدود ۲ هفته به گیاه کود بدهید و ترجیحا از کود طبیعی استفاده کنید. اگر تمام این مراحل به درستی انجام شود بعد از گذشت حدود ۲ هفته سبزی‌های شما آماده خوردن می‌شوند.

مخلوط آب و الکل سم مورد نیاز سبزی خانگی

راه‌های زیادی برای پیشگیری از آفت‌زدگی گیاهان وجود دارد؛ مثلا می‌توان یک گلدان گیاه جعفری یا گل همیشه‌ بهار را کنار گلدان سبزیجات گذاشت چراکه با این روش تا ۶۰ درصد از بیمار شدن گیاه و حمله شته‌ها جلوگیری می‌شود.

خاک شما باید این ویژگی‌ها را داشته باشد

خاک سبزیکاری شما نه باید سخت و کاملا رسی باشد که آب در آن جمع شود و نه خیلی هم ماسه‌ای که آب به سرعت در آن ‌فرو برود یا از زیر جعبه یا گلدان بلافاصله خارج شود.

خاکی برای سبزیکاری مناسب است که در آن نشای گل به خوبی عمل آید، در این خاک سبزی هم به خوبی رشد می‌کند.

خاک باغچه‌هایی که هر ساله کشت می‌شوند و معمولا سیاه رنگ هستند، بهترین خاک برای کشت سبزی هستند.

خاک آوار که مخلوطی از کود حیوانی پوسیده و خاک برگ است، خاک مناسبی است که حدود ۲ بیل کود حیوانی پوسیده نیز برای یک مترمربع این ترکیب کفایت می‌کند. پس از سبز شدن بذرها، دادن یک لایه کود حیوانی یا کود شیمیایی مناسب است.

نکته ۱

برای تمیز کردن گلدانی که خاک آن را خالی کرده‌اید ولی هنوز جرم دارد، لازم است آن را ابتدا با آب سرد بشویید و سپس محلول غلیظی از سرکه و نمک را داخل گلدان بریزید و مدتی صبر کنید، تا اینکه جرم‌ها از دیواره گلدان جدا شود.

نکته ۲

سهعامل مهم حرارت، رطوبت و هوای مساعد موجب سبز شدن بذرها می‌شوند. به همین دلیل برای کشت در منزل حتی‌الامکان از کاشت ردیفی استفاده کنید تا عملیات زراعی نظیر وجین، سمپاشی، کنترل علف‌های هرز و چیدن محصول آسان‌تر و راحت‌تر انجام شود.

منبع: روزنامه همشهری - سرویس خبری: زندگی -مهارت‌ها، فاطمه محمدی ۸ بهمن ۱۳۹۳

  http://www.hamshahrionline.ir/details/285621